
Door Dick Simonis
Aiptek is een merk dat we toevallig op het web tegenkwamen. De PocketCam 4000 is zelfs een 4 megapixel camera, als we het opschrift op de doos mogen geloven. Ook het '4000' in de naam suggereert die sensorafmeting. Maar is dat ook allemaal wel echt zo?
|
Type: Verkoop: Sensor: |
Compact € 137,- 3,0 megapixel CMOS |
|
Scherpte: Kleurweergave: Kleurverzadiging: Helderheid: Contrast: Ruisgevoeligheid: Kunstlichtopname: Nachtopname: Faciliteiten: Gebruiksgemak: Totaal: |
2,0 3,0 3,0 3,0 3,0 3,0 3,0 2,0 5,0 6,0 3,3 |
10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% |
| Max. resolutie: Objectief: Optische zoom: Digitale zoom: Video-resolutie: Opslag intern: Opslag extern: Opslagformaat: |
2048 x 1536 8,4 mm Geen 4 320 x 240 (20 bps) 16 MB CF JPG |
Telkens als we een nieuwe camerafabrikant tegenkomen, hopen we op een uitstekende kwaliteit tegen een ontzettend lage prijs. Met de prijs van deze Aiptek Pocketcam 4000 zit het wel snor, want 131 euro is zeker niet veel voor een camera met een "maximum resolution van 4 Mega Pixel". En meteen gaat er door je hoofd: "Hoe kan dat nou? Zo weinig geld voor een sensor die bij andere fabrikanten meer dan het dubbele kost?" Beter lezen van de 'kleine lettertjes' op de verpakking levert het bewijs. De sensor in de camera slechts 3 megapixel is en dat de plaatjes met de rekenkundige truc interpolatie naar 4 megapixel getild worden. Voor het gemak heeft Aiptek die geinterpoleerde resolutie groot op de verpakking gezet. En dat is volksverlakkerij, want het is goed gebruik om de resolutie van digitale camera's te vermelden in de echte resolutie. En dat is puur de sensorresolutie.
Deze Aiptek heeft een oculairzoeker en een LCD-scherm. Het scherm heeft een behoorlijke afwijking, want het laat bij opnamen in donkere omstandigheden erg blauwe plaatjes zien. Zelfs zo blauw dat je je afvraagt of de rode en groene pixel van de LCD kapot zijn. De optische oculairzoeker blijkt zo sterk te vignetteren dat je een ronde uitsnede van het onderwerp voorgeschoteld krijgt. Hij heeft dus een slechte oogzoeker en een slecht LCD-scherm. Zo heb je op geen enkele manier zicht op de foto's die je maakt en kun je pas achteraf, op je computerscherm zien wat er van geworden is. Op die manier vervalt een erg belangrijk voordeel van digitaal fotograferen.
De opslag van opnamen in de hoogste, echte resolutie en kwaliteit vergt per plaatje 5 tot 8 seconden. Dat zijn erg 'ouderwetse' tijden, uit de begindagen van de digitale fotografie. Zijn opnamen zijn behoorlijk onscherp en het lensje bakt er in de hoeken van de foto's helemaal niks van. Hij heeft last van vignettering en de scherpte in de hoeken is nog slechter dan in de rest van de foto's.
Als de documentatie niet had vermeld dat er een CMOS-sensor gemonteerd is, dan zouden je dat meteen geraden hebben. Er zijn camerafabrikanten die de CMOS-sensor fantastisch werk laten doen, maar hier zie je alle bezwaren van de CMOS-sensor meteen. Zijn opnamen hebben een zeer beperkte dynamiek. In lichte en donkere delen van een opname verdwijnen onmiddellijk alle details. Dat is typisch de CMOS-sensor die last heeft van 'blooming', het lekken van lading naar omliggende pixels. Verder is ook de grootte van zijn kleurenpalet bedroevend klein. Hij mist heel veel fijne tussentinten en dat alles leidt tot harde opnamen met een bikkelhard contrast.
Flitsen doet hij altijd op dezelfde manier dus bij flitsen dichtbij het onderwerp is er gegarandeerd zware overbelichting.We probeerden zijn geinterpoleerde opnamen, maar ook die interpolatie kon deze 4000 niet redden. De compressieafwijkingen werden flink versterkt en nog duidelijk zichtbaar.
Misschien is het niet helemaal onterecht dat we Aiptek niet kennen. De enige positieve aspecten zijn de lage prijs en de vier AA-accu's met oplader. Hij legt de werkelijkheid ongeveer vast en daar is ook alles mee gezegd. Hij kost 131 euro en zelfs dat vindt FotoCentraal nog veel en veel te duur.
oplader met 4 AA-accu's meegeleverd
te duur, slechte sensor, zoekers, lens, geen optische zoom, geen 4 megapixel


