Canon EOS 400D (kit)

Canon 400D is NIET de opvolger van de 350D!

Door Daniel Finestein

De nieuwe Canon EOS 400D is niet de opvolger van de 350D, maar zijn 10 megapixel broer. De 350D blijft gewoon verkrijgbaar. Hoe doet die 400D het in de FOTOcentraal-testen?

FEITEN & CIJFERS

Canon
EOS 400D (kit)

9,1

Type: Verkoop: Sensor:

SLR € 775,- 10,1 megapixel CMOS

Leverancier:
Canon

Details oordeel:

Scherpte: Kleurweergave: Kleurverzadiging: Helderheid: Contrast: Ruisgevoeligheid: Kunstlichtopname: Nachtopname: Faciliteiten: Gebruiksgemak: Totaal:

9,0 9,5 9,5 8,5 9,5 8,5 9,0 9,0 9,5 9,0 9,1

10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10%

Specificaties:

Max. resolutie: Objectief: Optische zoom: Digitale zoom: Video-resolutie: Opslag intern: Opslag extern: Opslagformaat:

3888 x 2592 18 - 55 mm 3,05 x - - 0 MB CF type I/II JPG, RAW, RAW+JPG

» Volledige specificaties

Het lijkt alweer generaties terug, maar pas in 2003 startte Canon de verkoop van de eerste betaalbare digitale spiegelreflexcamera, de EOS 300D. Canon had de verkoop van deze camera veel te laag geschat, binnen een week waren alle Europese magazijnen leegverkocht. In allerijl werd een tweede fabriek gebouwd om aan de enorme vraag te kunnen voldoen. Bij de introductie van de 350D werd druk gespeculeerd of de opvolger van de 300D misschien wel 400D zou heten of misschien de Amerikaanse naam Rebel zou dragen, maar het werd de 350D. Nu staat de 400D op de testtafels. Hij is duidelijk niet de vervanger van de 350D, maar zijn grotere broer. Groter omdat hij een 10,1 CMOS sensor heeft, maar toch ook vanwege zijn zelfreinigende sensor. Eindelijk schaart Canon zich nu ook bij de ‘zelfreinigende’ camerafabrikanten, want tot nu toe zorgde de reinigingsstand er alleen voor dat de spiegel werd opgeklapt, zodat je handmatig met reinigingsdoekjes de sensor moest schoonvegen; een precair karweitje…

Ook deze nieuwe EOS heeft een kunststof behuizing en Canon heeft hem gelukkig ook weer zwart gemaakt. Met zijn uiterlijk borduurt Canon helemaal voort op de 350D. Het is dus een lekker compact ding, dat toch prettig in de hand ligt, mits je handen niet erg groot zijn. Hij ‘hangt’ spontaan aan je rechter middelvinger dankzij de uitstulping bovenaan de handgreep en dat geeft je meteen het aangename gevoel dat je hem helemaal onder controle hebt. Zelfs met zwaardere objectieven kun je toch nog met één hand fotograferen. Ook je wijsvinger komt bijna vanzelfsprekend op de ontspanknop terecht en zonder krampachtigheid schakelt dan toch gemakkelijk over naar het geribbelde selectiedraaiwiel. Op de optische pentaprismazoeker zie je de opsteekschoen voor de externe flitser. Daar omheen zit de ingebouwde flitser weggeborgen, die omhoogschiet als flitsen noodzakelijk is. Rechts van de oogzoeker zit de sterkteaanpassing (dioptrieaanpassing) voor brildragers, zodat ze zonder bril hun onderwerp toch goed scherp door de zoeker kunnen zien. Op de rechtkant van de camera is de draaikeuzeschakelaar gemonteerd en ernaast de aan/uitschakelaar. De draaischakelaar biedt keuze uit de klassieke PTvAvM (Programma, sluiTer- en diAfragmavoorkeuze en handMatig) en de A-DEF om de scherptediepte zo groot mogelijk te maken. Je vindt er ook een rijtje van zes voorgeprogrammeerde belichtingsomstandigheden en fotosituaties: portret, landschap, macro, sport, nacht en uitgeschakelde flits.

Een monochroom indicatiescherm ontbreekt op deze 400D. Op de achterzijde zie je onder de oculairzoeker het 2,5 inch LCD-scherm voor de vertoning van de gemaakte opnamen en dat meteen als indicatiescherm dienst doet. Het vertelt je alle instellingen, zoals witbalans, lading van de accu, soort lichtmeting en hoeveel opnamen er nog gemaakt kunnen worden. Links en rechts van die beeldschermpjes bevinden zich de bedieningsknoppen voor specifieke taken, zoals menu, informatie, het bekijken van gemaakte foto’s en het bekende vuilnisbakje om de overbodige foto’s in te dumpen. Dat verticale knoppenrijtje wordt onderaan onderbroken door de kantel- en selectieschakelaars voor de menubesturing en menuselectie. Wanner er niet door menu’s gestuurd wordt, zijn de pijltoetsen de insteltoetsen voor de belichting, witbalans, focus en ISO-waarde.

Als je hem oppakt valt meteen op dat het een vederlichte spiegelreflexcamera is. Dat lichtere en kleinere geeft hem met het kleinste kit-objectief een behoorlijke balans in alle richtingen. We hebben de kit getest met dat 18-55 mm objectief, dat ook werd meegeleverd met de simpelste kits 300D en de 350D. Het zorgt voor gemakkelijk een-hands-fotograferen, maar mist de stabiliteit die veel fotografen in de zwaarwegender camera’s wensen te vinden. Veel gebruikers geeft dat grotere gewicht een gevoel van meer controle. Het zwaardere, want ruimere 17-85 mm objectief (EFS 17-85mm f/4-5.6 IS USM) zou de camera sterk naar voren moeten trekken, maar doordat de camera zo compact is, volgt je hand gemakkelijk dat verplaatste zwaartepunt. Voor meer grip en de verplaatsing van het zwaartepunt naar achteren heeft Canon een prachtige (optionele) oplossing in de vorm van een extra batterijhouder, die onder de camera wordt geschroefd. Zijn gewicht en handgreepvorm maken de camera stabieler. Die batterijhouder is voorzien van een ontspanknop voor het aangenamer gebruik in de staande (portret)stand.

Canon is de ontwikkelaar van de beste CMOS sensoren. De fabrikant heeft enorm veel energie en aandacht gestopt in de ontwikkeling van de toepassing van die technologie in camerasensoren. In de goedkoopste, kleine en simpele compactcameraatjes zie je regelmatig CMOS-sensoren zitten. Maar hun prestaties vertonen altijd de kenmerken van die technologie. Zonder goede omringende techniek zijn die CMOS-sensoren erg gevoelig voor ‘blooming’ en ‘bleeding’, de ‘overspraak’ tussen aangrenzende pixels, en ze hebben een ontzettend beperkte dynamiek. Zo beperkt dat ze maar een beperkt deel van het kleurenpalet van een CCD-sensor laten zien. Daardoor vervallen ze in de lichte gebieden snel naar wit en in de donkere delen van foto’s wordt donkergrijs al snel zwart. Je mist doortekening in de schaduwen en heldere delen en daar verdwijnt detail. Canon heeft de kwalijke aspecten van de CMOS-sensor beteugeld en de kwaliteit van de weergave tot ongekende hoogte gebracht. Ook deze 10,1 megapixel sensor heeft het APS-formaat (22,2 x 14,8) en dat oppervlak in ongeveer de helft van het lichtgevoelig oppervlak van kleinbeeld. Op die manier wordt slechts een deel van het kleinbeeldoppervlak gebruikt en zo ontstaat de ‘verlengingsfactor’ van 1,6 waarmee je de brandpuntsafstanden moet vermenigvuldigen bij gebruik op deze camera. Het 18 - 55 mm zoomobjectief wordt dan een 28,8 - 88 mm objectief en het 17-85 mm objectie gaat naar 27 – 136 mm op deze 400D.

De 400D heeft een starttijd van een paar tienden van seconden en hij legt burst- of serieopnamen in 27 JPG- of 10 RAW-opnamen vast in drie beelden per seconde. Hij is voorzien van een USB 2.0 Hi-Speed connectie, dat betekent niet alleen ondersteuning, maar echte hogesnelheids communicatie met de computer. Hij wordt geleverd met Digital Photo Professional, de professionele fotobewerkingssoftware van Canon. Zijn belichtingsregeling heeft 35-zones lichtmeting en hij schrijft lekker vlot naar geheugen. Er is een zwart-wit- en instelbare monochrome modus in een kleur naar eigen keuze. Bij de test beschikten we gelukkig over een supersnelle SanDisk Extreme IV CompactFlash-kaart. Daarmee is de geheugenkaart niet meer de flessenhals in de communicatie en dat geeft menige camera een enorme oppepper. Nu haal je werkelijk het beloofde aantal beelden per seconde en foto’s zijn weggeschreven voor je het in de gaten hebt, in het beste JPG-formaat, in RAW- en zelfs met de combinatie RAW-JPG-formaat.

Canon weet het allermooiste uit CMOS-sensoren te toveren. Deze 400D heeft een prettige, neutrale kleurweergave en verzadiging, dus niet de warme kleuren die we zo van Canon gewend zijn. Kleurschifting zul je hard naar moeten zoeken, want je vindt slechts een miniem spoortje in de uiterste hoeken van de opnamen. Ruis vertoont hij, maar niet meer of minder dan de betere CCD sensor. Zijn contrast is in orde, we vonden alleen de helderheidsweergave wat aan de slappe kant. Onder de harde herfstcontrasten, de laag instekende herfstzon van onze buitenopnamen, reageert de CMOS-sensor een tikkeltje nerveus en ligt de nadruk wat op de donkere tinten. Maar dat was in de camerainstellingen erg simpel aan te passen.

Deze Canon EOS 400D is een verbetering vergeleken met de 350D: meer pixels en sensorreiniging. Hij biedt prima beeldkwaliteit, erg weinig kleurschifting en alleen een beetje donker aangezette helderheid, maar dat is erg eenvoudig te compenseren in de camerainstellingen. En dan zijn prijs. De startkit kost in de internetwinkel slechts 740 euro en dat is bijzonder goedkoop voor een 10 megapixel spiegelreflexcamera met instapzoomlens. Toch, als het enigszins mogelijk is, raadt FOTOcentraal aan de body te kopen met het 17–85 mm objectief, want dat biedt meteen zoveel meer dan het lichte 18–55 mm objectiefje. Oh, en vergeet niet er een ruime CompactFlash-kaart bij te kopen, dat moet je overigens bij alle spiegelreflexcamera’s. Misschien zo’n snelle Extreme IV-kaart? Lijkt deze 400D je een goede opvolger van je huidige camera, haast je dan naar de winkel, want het zal wel weer storm lopen…

9,1

hanteerbaarheid, snelheid, compactheid, beeld, prijs
contrast, geen geheugen, kunststof behuizing