Canon EOS 450D (kit)

Canon EOS 450D legt de lat weer een stuk hoger

Door Daniel Finestein

De nieuwe Canon EOS 450D is de stap boven de 10 megapixel voor de fotohobbyist van Canon. Is overstappen zinvol en, zo ja, voor wie en wanneer? En hoe presteert hij in onze FOTOcentraal-testen?

FEITEN & CIJFERS

Canon
EOS 450D (kit)

9,3

Type: Verkoop: Sensor:

Spiegelreflex € 729,- 12,2 megapixel CMOS

Leverancier:
Canon

Details oordeel:

Scherpte: Kleurweergave: Kleurverzadiging: Helderheid: Contrast: Ruisgevoeligheid: Kunstlichtopname: Nachtopname: Faciliteiten: Gebruiksgemak: Totaal:

9,5 9,5 9,5 9,0 9,5 9,0 9,5 9,0 9,0 9,0 9,3

10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10% 10%

Specificaties:

Max. resolutie: Objectief: Optische zoom: Digitale zoom: Video-resolutie: Opslag intern: Opslag extern: Opslagformaat:

4272 x 2848 18 - 55 mm 3,0 x - - 0 MB SDHC JPG, JPG+RAW, RAW (14-bits Canon RAW 2de editie)

» Volledige specificaties

Jubileumjaar
Dit jaar is een jubileumjaar. Het is nu vijf jaar geleden dat Canon de knuppel in het hoenderhok gooide en uitkwam met de 300D. De introductie van die goedkope spiegelreflexcamera voor de thuisfotograaf en fotohobbyist kwam als een donderslag bij heldere hemel. De 300D dwong alle andere producenten eveneens instapcamera’s te introduceren en zo werd ook de onderkant van het spiegelreflexsegment een vechtmarkt. In die vijf jaar zijn al de eerste slachtoffers gevallen. Fotofabrikanten die het alleen van de opbrengsten van cameraverkoop moesten hebben, stonden onder druk. Oude namen uit de fotografiehoek kregen het zwaar en sneuvelden. Konica en Minolta zagen zelfs samen geen kans meer te overleven en verkochten hun spiegelreflexproductielijn aan Sony die er de alpha’s mee startte. Canon is een van de fabrikanten die niet alleen camera’s produceert, maar een stevig onderbouwde onderneming, die gefundeerd is op een conglomeraat van activiteiten. Op die manier kun je een tijd overleven zonder al te grote winsten, de markt openbreken en zorgen voor een ‘shake-out’, maar minstens een schifting. Dat heeft de 300D bewerkstelligd. In de compactcamerahoek kunnen allerlei fabrikanten zich nog wel min of meer staande houden, ook de fabrikanten die geen enkele ervaring met fotografie hebben.

IS in kitobjectief
Voor ons staat de EOS 450D, Canon’s nieuwste telg. Hij lijkt uiteraard op de 400D, maar er is grotere sensor en een flinke reeks veranderingen/verbeteringen. De behuizing heeft wat schoonheidbehandelingen ondergaan, zoals de vloeiender overgang tussen uitklapflitser en de body. Maar er zijn ook noodzakelijke aanpassingen gemaakt, zoals die voor het grotere lcd-scherm. Daardoor moest het tritsje knopjes links van het scherm verdwijnen. Sommigen hebben een andere plek gevonden. De kitlens is nu een EF-S 18-55 mm 1:3,5-5,6 IS-model geworden, dus met dezelfde karakteristieken, maar dan wel met Image Stabilizer of beeldstabilisatie. Die stabilisatie is met een schuifschakelaar te activeren. Die schakelaar zit op de linkerzijkant van het objectief onder de schuifschakelaar voor automatische/handmatige scherpstelling. Canon heeft die beeldstabilisatie erg onhandig tot een kwaliteit van de lens gemaakt, in plaats van de gestabiliseerde sensor zoals je bij veel concurrenten aantreft. Stabilisatie van de sensor heeft voor ons fotografen als enorme voordeel dat alle lenzen die je op de camera plaatst, gebruik maken van die beeldstabilisatie ook de objectieven van alternatieve lensfabrikanten. Canon doet zodoende een poging de lenzenconcurrentie buiten de deur te houden, want ze missen het voordeel van de IS. Met een sensorgebaseerd stabilisatie heb je meer keuze en de objectieven zijn uiteraard goedkoper, want het inbouwen van IS in een lens kost extra materiaal en inspanning, dus geld.

Exterieur
Ook deze EOS heeft een zwarte roestvrijstalen/kunststof behuizing en is lekker compact. Hij ligt prettig in de hand, mits je handen niet erg groot zijn. Hij ‘hangt’ aangenaam aan de top van je rechter middelvinger dankzij de ruime bolling bovenaan de handgreep. Je hebt hem zo prettig onder controle. Ook met wat zwaardere objectieven dan het kitobjectiefje, kun je toch met één hand fotograferen. De goede ergonomie wordt geïllustreerd door vanzelfsprekendheid waarmee je wijsvinger op de ontspanknop terecht komt en je vindt ook gemakkelijk het geribbelde selectiedraaiwiel iets meer bovenop de handgreep. Op de optische pentaprismazoeker zie je de opsteekschoen voor de externe flitser. Daar omheen zit de ingebouwde flitser keurig in de behuizing opgenomen. In de autostand ‘flitst’ hij omhoog als flitsen noodzakelijk is. Hij komt dan behoorlijk hoog uit de behuizing, zodat er een flink hoogteverschil met het objectief is en zo wordt de eerste stap genomen om het ‘rode-ogen-effect’ te minimaliseren. Rechts van de oogzoeker zit de sterkteaanpassing (dioptrieaanpassing) voor brildragers, zodat ze zonder bril hun onderwerp toch goed scherp en volledig door de zoeker kunnen bekijken. Op de rechtkant van de camera is de draaikeuzeschakelaar gemonteerd en ernaast de aan/uitschakelaar. De draaischakelaar biedt keuze uit de klassieke PTvAvM (Programma, sluiter- en diAfragmavoorkeuze en handmatig) en de A-DEF om de scherptediepte zo groot mogelijk te maken. Je vindt er ook een rijtje van zes voorgeprogrammeerde belichtingsomstandigheden en fotosituaties: portret, landschap, macro, sport, nacht en uitgeschakelde flitser. Deze draaiknop wordt omgeven door de aan/uitschakelaar. Vlak er voor vind je de drukknop voor de instelling van de lichtgevoeligheid of ISO-waarde van de sensor.

Gebruikerskant
Een apart monochroom indicatiescherm ontbreekt op deze 450D, het is per slot van rekening een instapcamera. Op de achterzijde zie je onder de oculairzoeker het 3 inch lcd-scherm voor Live View, dus bruikbaar als zoeker en voor de vertoning van de gemaakte opnamen. Het doet tevens dienst als indicatiescherm en laat je weten wat de status is van onder andere witbalans, ISO-waarde, acculading, lichtmeting en het aantal opnamen dat je nog kunt maken. Boven en rechts van dat beeldscherm bevinden zich de bedieningsknoppen voor specifieke taken: menu, weergave-instellingen, belichtingscorrectie, witbalans, het bekijken van gemaakte foto’s en het bekende vuilnisbakje om de overbodige foto’s in te dumpen. Rechts onderaan tref je ook de vertrouwde vier kantel- en de selectieschakelaars voor de menubesturing en menuselectie. Wanneer er niet door menu’s gestuurd wordt, hebben de pijltoetsen nog insteltaken zoals belichtingsmethode en autofocus. Op de rechterzijkant is het klepje over de insteeksleuf van de geheugenkaarten gemonteerd. Canon hanteert nu blijkbaar voor instapcamera’s zoals deze 450D de SD/MMC-standaard en niet (de combinatie met) de CompactFlash-kaart, die je in de professionele modellen aantreft. Op de linkerzijkant heeft Canon onderaan een rubberklepje geplaatst over de connectoren voor de externe communicatie USB, video-uit en afstandsbediening. Uiteraard is ook deze Canon een ‘zelfreinigende’ camera. Pas met ingang van de 400D was dat het geval bij Canon’s camera’s. Voor die tijd zorgde de reinigingsstand er alleen voor dat de spiegel werd opgeklapt. Vervolgens moest je de sensor met reinigingsdoekjes eigenhandig schoonvegen; altijd een precair karweitje…

Snelheid
De tijden die de 450D nodig heeft voor opstarten, tussen twee opnamen in en voor het wegschrijven van foto’s liggen allemaal op een gangbaar niveau. Opstarten binnen een paar tienden van seconden en hij legt burst- of serieopnamen in 53 JPG- of 6 RAW-opnamen vast in 3,5 beelden per seconde. Hij is voorzien van een USB 2.0 Hi-Speed connectie, dat betekent niet alleen ondersteuning, maar echte hogesnelheidscommunicatie met de computer. Er is een zwart-wit- en instelbare monochrome modus in een kleur naar eigen keuze. Hij wordt geleverd met Digital Photo Professional, de professionele fotobewerkingssoftware van Canon, die noodzakelijk is voor de conversie van opnamen in RAW-formaat. Zijn belichtingsregeling heeft 35-zones lichtmeting en hij schrijft lekker vlot naar geheugen. Koop wel een snelle geheugenkaart, want dat geeft menige camera een enorme oppepper. Dan haal je werkelijk het beloofde aantal beelden per seconde en foto’s zijn weggeschreven voor je het in de gaten hebt, in het beste JPG-formaat, in RAW- en met de combinatie RAW-JPG-formaat.

CMOS-techniek
Canon was en is nog steeds de ontwikkelaar van de beste cmos-sensoren, hoewel ook andere sensorfabrikanten zoals Sony en Kodak eraan komen met deze chiptechnologie. Canon stopte jaren terug als eerste enorm veel energie en aandacht in de ontwikkeling van die cmos-technologie in camerasensoren. In de goedkoopste en simpelste compactcameraatjes zie je regelmatig cmos-sensoren zitten. Maar hun prestaties vertonen altijd de kenmerken van die technologie. Zonder goede omringende techniek zijn die cmos-sensoren erg gevoelig voor ‘blooming’ en ‘bleeding’, de ‘overspraak’ tussen aangrenzende pixels, en ze hebben een sterk beperkte dynamiek. Zo beperkt dat ze maar een erg klein deel van het kleurenpalet van een CCD-sensor laten zien. Daardoor vervallen ze in de lichte gebieden snel naar uitgebleekt wit en in de donkere delen van foto’s versoept donkergrijs al snel tot volzwart. Je mist doortekening in de schaduwen en heldere delen en detail verdwijnt. Canon heeft de kwalijke aspecten van de cmos-sensor beteugeld en de kwaliteit van de weergave tot ongekende hoogte opgestuwd. Ook deze 12,2 megapixel sensor heeft het APS-formaat (22,2 x 14,8) en dat oppervlak is ongeveer de helft van het lichtgevoelig oppervlak van een kleinbeeldnegatief, dus de ‘full frame’-sensor. Op die manier wordt slechts een deel van het kleinbeeldoppervlak gebruikt en zo ontstaat de omrekenmethode die we ‘verlengingsfactor’ zijn gaan noemen. Bij deze Canon is dat 1,6 en daarmee moet je de brandpuntsafstanden vermenigvuldigen bij gebruik op deze camera. Het 18 - 55 mm zoomobjectief functioneert zo als een 28,8 - 88 mm objectief en het 17-85 mm objectief gaat naar 27 – 136 mm op camera’s met deze APS-C sensormaat.

Vergelijking met de 400D
Kijken we naar de verschillen met 400D, dan is er uiteraard de sensorresolutie die met de 450D van 10,1 naar 12,2 getild is. Dat is een toename van slechts 20 %, dus opwaarderen vanaf de 400D is niet erg zinvol, maar kom je van het niveau van de 300D dan is het een flinke sprong voorwaarts. Voor de echte fotoliefhebber blijft die hogere resolutie toch een belangrijk opstap, want die wil achteraf maximale vrijheid hebben om alles met zijn foto’s uit te spoken, zoals het combineren van onderdelen van opnamen en het maken van scherpe uitvergrotingen. De lichtmeting kent nu een ‘spotmeting’ waarbij niet alleen 9 %, maar tevens een nauwkeuriger 4 % in het midden wordt gebruikt voor de belichting. De belichtingscompensatie, en daardoor meteen de belichtings-bracketing, heeft nu een groter bereik van drie stops onder- en overbelichten in halve of eenderde stapjes. De automatische ISO-instelling loopt nu van 100 tot 800 in plaats van de maximumwaarde van 400 bij de 400D. Met zijn serieopnamen is hij ietsje sneller dan zijn voorganger en kan hij vooral meer opnamen vastleggen, een aanwijzing dat het interne fotobuffer meer dan twee keer zo groot is geworden.

Meer verschillen
De oogafstand van de oculairzoeker is iets groter en het beeldscherm is vergroot van 2,5 naar 3,0 inch beelddiagonaal. Maar het aantal beeldpunten van het scherm bleef gelijk. Dat betekent dat de weergave van details niet verbeterd is, integendeel, alleen de grootte van het scherm, maar ook de grootte van de beeldpunten. Je las het al in de beschrijving van de camera hierboven, de CompactFlash-kaart is verdwenen uit deze goedkope camera. Net als Nikon, heeft nu ook Canon besloten instapcamera’s van de SDHC/MMC-kaarten te voorzien. En eigenlijk is daar weinig tegen in te brengen, want de moderne SDHC-kaart heeft een grote capaciteit (nu tot 32 GB) en is behoorlijk snel. Dat waren de belangrijkste bezwaren tegen de eerste reeks SD-kaarten, dus de voordelen van de CF-kaart. De laatste hebben nog steeds een voorsprong, maar die is aan het slinken. Verder is het ook goed te beseffen dat je door het gebruik van extreem grote capaciteitskaarten kwetsbaar bent, kleinere kaarten leiden tot risicospreiding bij verlies en diefstal. Met de 450D is de ondersteuning voor het Windows98-platform voorgoed tot een einde gekomen. Er is ook bijna niemand meer die dat besturingssysteem nog gebruikt. De 450D luidt ook het tijdperk in van de nieuwe Li-ion-accu, de LP-E5, die meteen het maximum aantal opnamen per lading aanmerkelijk verhoogt van 360 naar 500. En tenslotte is deze camera weer een beetje lichter dan zijn voorganger.

Ons kwaliteitsoordeel
En helemaal aan het eind is er dan weer ons oordeel over de kwaliteiten van deze camera. Canon heeft een naam hoog te houden, noblesse oblige, en doet dat met verve. De scherpte is helemaal in orde bij de 450D en de kitlens bedient zelfs de uiterste hoeken van de opnamen uitstekend zonder een zweempje vignetteren en hoekonscherpte. Het behoeft geen betoog dat die scherpte gekoppeld aan de hoge resolutie meteen zorgt voor een heleboel detail in de opnamen. En omdat de helderheid erg goed is en de kleurweergave en het contrast van topkwaliteit zijn binnen deze categorie spiegelreflexcamera’s, scoort hij ook uitstekend op al deze testonderdelen. Met tegenlicht weet hij erg goed raad en ruis is een vrijwel onbekend fenomeen. Onder normale belichtingsomstandigheden valt er geen ruis te ontdekken en vanzelfsprekend start er wat ruis bij hogere ISO-waarden, zoals bij alle camera’s, maar dat blijft absoluut binnen de perken. We zien wel een flintertje rode kleurrandjes, maar dat komt omdat we daar minutieus naar gezocht hebben in uitvergrotingen tot 10 x. Het grote scherm is ondanks het gelijkblijvend aantal beeldpunten, een verrijking en zijn bedieningsgemak is goed, vooral omdat het een lekker lichte camera is en dat is precies wat de veeleisende, startende spiegelreflexfotograaf zoekt.

Deze Canon EOS 450D is een echte verbetering vergeleken met de 400D: meer pixels en erg goede filtering van ruis en kleurranden. Hij biedt uitstekende beeldkwaliteit binnen zijn cameracategorie. De startkit kost in de internetwinkel slechts 730 euro en dat is bijzonder goedkoop voor een 12,2 megapixel spiegelreflexcamera met instapzoomlens. Het lichte 18–55 mm kitobjectiefje voldoet prima, maar als het enigszins mogelijk is, raadt FOTOcentraal aan de body te kopen met het 17–85 mm objectief, want dat biedt meteen zoveel meer. En vergeet niet er een ruime SDHC-geheugenkaart bij te kopen, dat moet je overigens bij alle spiegelreflexcamera’s. Lijkt deze 450D je een goede vervanger van je 300D of 350D, ga vlug naar de winkel, want het zal wel weer dringen worden…

9,3

snel, compact, beeldkwaliteit, licht, prijs
geen geheugen, kunststof behuizing